maandag 20 maart 2017

Japans eten, bronzen medaille en Coeliakie (week 11 2017 - vrijdag,zaterdag, zondag)

Vrijdag
We hadden nog een belofte voor Japans eten in te lossen aan dochterlief en dat werd vrijdagavond.
We hebben genoten. 

Daarna zoonlief opgehaald bij de bus, want die kwam thuis van de Engeland reis met school. Ze hebben een top week gehad! We hebben hem thuis zeker gemist, maar gelukkig had hij bijna geen tijd om ons te missen en dat is een goed teken, want dan had hij het naar zn zin.
Wel had hij goed nagedacht over souvenirs en deze super leuke sleutelhanger was voor mij, een Engelse postbus :-)

Zaterdag
's ochtends heeft manlief een lade uit de oude keuken in de nieuwe geplaatst en die heb ik gevuld met de inhoud van het een na laatste kratje.

's middags had zoonlief zn eerste selectie wedstrijd van dit seizoen. 
De oefeningen zagen er goed uit en dat was te merken aan de uitslag. Hij werd 3e (van de 12). 
En dat betekent.... dat hij de finale mag turnen!

Op 1 april as in de tweede selectie wedstrijd, daar doet hij natuurlijk ook aan mee. Altijd goed om de concurrentie te zien...

We hebben hem 's avonds de uitslag van het onderzoek bij de kinderarts verteld. Dat de kinderarts belde om de uitslag alvast door te geven en een gedeelte van de test-uitslagen door te geven. 
Hij heeft, net als zn zus, Coeliakie (glutenintolerantie). Dat is ook de reden dat zn groei achterblijft, uit het onderzoek blijkt dat hij ruim een jaar achterstand heeft. Hij verdrietig, want dit betekent een grote verandering voor z'n eetpatroon. Tenminste voor ontbijt en lunch, want het avondeten is eigenlijk al glutenvrij (op pasta, pitabroodjes en naanbrood na). Deze week mag hij nog alles eten wat hij lekker vindt zonder op gluten te letten. Maar na vrijdag - als we bij de kinderarts zijn geweest voor de officiële uitslag - moet hij Cold Turkey glutenvrij, zodat zn lichaam kan herstellen en (o.a.) de groeiachterstand inhalen. Hij krijgt een aantal sessies bij een diëtiste die hem gaat helpen bij keuzes, vervangende producten bedenken.
En verder gaan we er met zn vieren aan wennen, want ook voor zn zus wordt het anders. Die moet ineens "delen". En dat is lastig, maar het is ook fijn want zij heeft natuurlijk al veel uitgezocht en ontdekt én weet hoe het voelt.
Het glutenvrije kamp blijft waarschijnlijk voor haar, zij heeft daar vriendinnen gemaakt en het is echt haar uitje. Want hij wil daar niet heen. Tenminste dat zegt hij nu. Bij de Nederlandse Coeliakie vereniging is er ook een jongeren afdeling, ik zal eens kijken vanaf hoe oud dat is. Dat vond hij dan wel interessant.

Zondag
En de tweede lade uit de oude keuken die terug kwam voor onze kruiden (wát een verzameling...) 
het is echt een ruime lade en hij is nu al te klein - hahaha

 Dit betekent dat nu echt alles wat we in de oude keuken hadden en wilden houden, in de nieuwe keuken zit. YES!

Nu alleen de muren nog laten stuken, nieuwe raambekleding bestellen en het raamkozijn schilderen. 
Dan is het helemaal klaar. 

Fijne maandag!
xxx Emilie xxx



1 opmerking:

  1. Heerlijk hoor, Japans eten. Ik zou het ook wel weten. Wat een leuk souvenier heeft je zoon voor je meegebracht, kon niet missen met een brievenbus. Wat goed van je zoon, de derde plaats met turnen.
    En ja, verdrietig om te horen van de dokter dat je die intolerantie hebt.. daar zit je aan vast, of je wilt of niet, gaat niet zomaar weer over natuurlijk... Sterkte voor je zoon.
    Fijne dag,
    liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen

Dank voor je reactie!