dinsdag 6 september 2016

fiets ongeluk (week 36 2016 - maandag)

Wat gaat er door je heen als je een telefoontje krijgt met de telefoon van je zoon 
maar er praat een mevrouw over een fiets-ongeluk.... 
Ik schrok enorm, 
maar dacht ook "als zij niks zegt over gebroken botten 
maar vraagt of hij opgehaald kan worden, dan valt het hopelijk mee". 

Natuurlijk kom ik hem halen. 
Bedankt dat je hem opvangt. 
Wat is het adres? 
Oké ik kom er NU aan. 

Gelukkig werk ik dichtbij waar ik woon en was ik er met 20 minuten. 
Voor zoonlief duurde het erg lang voor ik er was, 
want wachten duurt erg lang als je pijn hebt....

Oei dat ziet er niet goed uit, maar ik blijf rustig.
Wat is nou precies gebeurd....?
korte versie: Met het stuur van zijn vriend in elkaar gehaakt en samen gevallen. 
Helaas voor zoonlief lag hij onderop en heeft daarom de meeste pech en pijn. 
De vriend heeft een pijnlijke elleboog en dat was het. 
Gelukkig maar, want twee kids in de lappenmand dat wil niemand. 

De kniewond ziet er niet goed uit...
Dus naar de huisarts.
De assistente gaf aan dat er eigenlijk geen plek was, 
pas over ruim een uur...
maar ze keek nog eens naar zoonlief en toen?
Toen mochten we er gelukkig tussendoor bij de huisarts 
Om te laten checken of er niks gebroken was. 

Wachten in de wachtkamer....

"Hij heeft geluk gehad", zei de arts.
Gelukkig, niks gebroken, ook zn knieschijf niet verschoven ofzo. 
Want daar waren we bang voor.

Weer wachten in de wachtkamer....
De assistente deed gaas en verband op de wonden op zn schouder, elleboog en knie. 
Daarmee kan het ongestoord helen. 

De vriend had zn fiets naar huis gebracht. Dat was heel aardig!

Eenmaal thuis heeft hij de aardige mevrouw gebeld 
om te vertellen dat het goed afgelopen was.
Zij was opgelucht.

De maandag ging natuurlijk gewoon door, ook al was er deze schrik.
Dochterlief had voor het eerst orkest training. 
Best spannend, maar het is goed verlopen. 
Ondertussen heeft ze alle bladmuziek verzameld, 
dus kan ze thuis oefenen voor haar viool-partijen.

Na het eten samen een film afgekeken en gingen ze vroeg naar bed.
Zoonlief heeft liggen hopen dat het morgen mee zal vallen.

Dinsdag
Meevallen deed het vanmorgen helaas nog niet. 
De knie buigt bijna niet, dus fietsen lukt niet. 
Hij heeft ook erg last van de wond op zn schouder, elleboog, handen en heeft inderdaad megaspierpijn.
Aangeboden hem te brengen, maar ze hebben gym en les op verschillende plekken.... 
Dus besloten om vandaag thuis te blijven... 

oh ja, mam, ik wil niet met foto's op internet... 
Nee natuurlijk niet.
Vandaar de passiebloem op herhaling ;-)


Een hele fijne dinsdag gewenst!
xxx Emilie xxx 

3 opmerkingen:

  1. Oh wat een schrik! Ja, geen wonder dat iedereen daar wel even beduusd van is. Dan zijn grote jongens toch nog even klein. Wens hem beterschap.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij was er zelf redelijk rustig onder, hij is tenslotte al ruim 13 jaar;-) En omdat hij bijna nooit brokken heeft, schrok ik een beetje van het telefoontje. Gelukkig lijkt het allemaal mee te vallen. Heeft hij toch nog steeds het geluk aan zijn zijde :-) xx Emilie

      Verwijderen
  2. Pff wat vreselijk schrikken zo'n telefoontje. En ook al valt het allemaal mee, je bent er behoorlijk druk mee. Sterkte en beterschap voor je zoon. groetjes Sandra

    BeantwoordenVerwijderen

Dank voor je reactie!